Geert Wilders domineerde het politieke toneel in 2010. Waardoor wordt het succes van de PVV verklaard? En waarom leidt massa-immigratie in Nederland tot een ongekend drama, terwijl een wereldstad als New York juist is gebouwd op immigranten? Door een blik te werpen op de ontwikkelingen in de tijd van de problemen rondom integratie in Nederland zal blijken dat het succes van Wilders is gebaseerd op het falen van zijn politieke opponenten. Echter zal ook blijken dat de oplossing van Neerlands integratievraagstuk recht tegenover de ideologie van de PVV staat.
Nederland, jaren ’60: Nederland kent een enorme vraag naar arbeidskrachten. De politieke elite start met wervingsacties in met name Turkije en Marokko. Vanwege het feit dat de vraag vooral komt vanuit de industrie worden deze wervingsacties specifiek gericht op laagopgeleiden. De immigranten krijgen het stempel ‘gastarbeider’ opgedrukt: hun verblijf zal immers tijdelijk zijn. Mede daardoor loopt de politieke elite niet warm voor integratiebeleid.
Nederland, jaren ’80: Mede door de economische crisis wordt Nederland geconfronteerd met hoge werkloosheidscijfers. Door de eenvoudige toegang tot sociale zekerheid heeft het leeuwendeel van de immigranten van de zestiger jaren het inmiddels dermate goed dat terugkeer wordt uitgesloten. Echter, de meeste immigranten komen in een vicieuze cirkel terecht: door een gebrek aan opleiding en integratie blijkt toegang tot de arbeidsmarkt buitengewoon ingewikkeld. Daardoor is contact met Nederlanders op bijvoorbeeld de werkvloer nauwelijks aan de orde, terwijl juist dit contact van essentieel belang is voor hun integratie. Daardoor treedt er een proces van segregatie op: immigranten worden afhankelijk van landgenoten, gaan daarom bij elkaar wonen en daardoor ontstaan er complete wijken waar geen woord Nederlands wordt gesproken.
Nederland, jaren ’90: De zegeningen van de tweede en derde generatie immigranten lijken zich te openbaren. Op een paar uitzonderingen na zit het leeuwendeel in de sociale zekerheid en een aanzienlijk deel klust bij in het criminele circuit. De politiek is inmiddels bij monde van politici als Bolkestein enigszins wakker geschud maar daadkracht is ver te zoeken. De werkende klasse in Nederland wordt inmiddels dus geconfronteerd met twee problemen: men mag de rekening betalen van zowel de sociale zekerheid als van de toenemende criminaliteit. De onvrede onder de werkende klasse is dan ook niet meer dan terecht.
Nederland, vanaf 2000: Pim Fortuyn is de eerste politicus die middels een geweldig charisma handig weet in te spelen op deze onvrede. Nadat hem de mond wordt gesnoerd blijft het integratieprobleem groeien en de daarbijbehorende onvrede bestaan: Geert Wilders wordt haar spreekbuis. Daar waar een partij als de Pvda geen oplossing durft te noemen voor het integratievraagstuk en inmiddels zelfs in het flinke gat in de markt, de vertegenwoordiging van de allochtone kiezer, duikt, roept Wilders op tot behoud van de sociale zekerheid en het sluiten van de grenzen. Echter, de oplossing ligt juist in het tegenovergestelde.
De Verenigde Staten kennen een veel minder genereus stelsel van sociale zekerheid dan Nederland. Immigranten weten dan ook wanneer zij in de VS aankomen, dat ze hun handen niet hoeven op te houden, maar uit de mouwen moeten steken. Men dient te werken voor een bestaan. Daardoor is New York gebouwd op immigranten terwijl Amsterdam zucht onder massa’s werkloze onaangepaste immigranten. Het integratievraagstuk in Nederland kent dus maar een oplossing: zet het mes in het vlees der sociale zekerheid en trek dat mes door tot op het bot. Immigranten zullen moeten werken om hun levensbehoeften te bekostigen, immigranten die niet willen werken zullen niet eens meer de moeite nemen hierheen te komen omdat ze geen toegang meer hebben tot sociale zekerheid. Dat zal leiden tot fors lagere werkloosheid onder immigranten en het als sneeuw voor de zon verdwijnen van het onderscheid tussen immigranten en de werkende klasse: immigranten worden namelijk onderdeel van de werkende klasse. Ze zullen moeten samenwerken met autochtone werknemers, hetgeen hen perfecte integratie biedt. Daardoor zullen de voormalige spanningen sterk verminderen en zal dit leiden tot een welvarende en harmonieuze samenleving.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten